"Γιορτάζω για τη δύναμη τους"

Ημέρα των γυναικών...

Μεγαλώνοντας είχα την αντίληψη πως η 8^η Μρτίου, η ημέρα των γυναικών είναι η ημέρα ανεξαρτησίας των γυναικών. Η ημέρα που οι γυναίκες φεύγουν από το σπίτι λέγοντας «σήμερα γιορτάζω, θα βγω με τις φίλες μου» , η ημέρα που οι άντρες θα δείξουν την αγάπη τους στις γυναίκες τους, η ημέρα που τα μικρά κορίτσια θα γιορτάσουν την ενηλικίωσή τους. Όταν ενδιαφέρθηκα λίγο παραπάνω και αναρωτήθηκα για την καθιέρωση αυτής της παγκόσμιας ημέρας κατάλαβα ότι ο τρόπος εορτασμού ή περισσότερο η αιτία δεν ήταν αντάξια του πραγματικού λόγου καθιέρωσης της ημέρας.

Ας μάθουμε τον πραγματικό λόγο…

Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας (διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών) εορτάζεται στις 8 Μαρτίου κάθε έτους. Έχει τις ρίζες της στις διαμαρτυρίες των γυναικών στις αρχές του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που ζητούσαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών. 

Από το άρθρο της Ναβανεθεμ Πιλαϊ στην "USA today" που θεώρησα αρκετά σημαντικό καθώς είναι μια έγχρωμη γυναίκα που έχει αγωνιστεί για δικαιώματα τόσο των γυναικών στη Νότια Αφρική όσο και σ’ ολόκληρο τον κόσμο σας το παραθέτω. 

Παρά τη βία και τις διακρίσεις κατά των γυναικών έχω λόγους να γιορτάζω την Ημέρα των Γυναικών. Γιορτάζω  για τη δύναμη τους, για το ηθικό τους, για τις γυναίκες που όχι μόνο επιβιώνουν αλλά και προοδεύουν. Γιορτάζω  για το όραμα της ισότητας. Γιορτάζω για τον όλο και μεγαλύτερο αριθμό ανδρών που κατανοούν ότι η ισότητα είναι ωφέλιμη τόσο για τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Το θέμα της φετινής Διεθνούς Ημέρας Γυναικών «Άνδρες και Γυναίκες: Ενωμένοι να Θέσουμε τέλος στη Βία κατά των Γυναικών» αποτελεί μια πρόσκληση για δράση. 

Περισσότερα:

http://www.unric.org/el/index.php?option=com_content&view=article&id=22635&catid=21:--human-rights&Itemid=29 

Οφείλουμε λοιπόν σε κάποιες κυρίες πριν από εμάς να προσπαθούμε συνεχώς για αυτά που έχουμε αλλά ακόμα περισσότερο για αυτά που θα μπορούσαμε να έχουμε !

Continue Reading...

Η αναπηρία συναντά τη Μόδα!

Της Ελένης Ντινώρη

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία(3 Δεκεμβρίου) θα ήταν αρκετά ενδιαφέρον να αφιερώσουμε λίγες γραμμές γεμάτες θάρρος και τόλμη από τους ευπαθείς ανθρώπους της μόδας!

Amy Malins :Γεννήθηκε στην Πενσυλβανία, αμερικανή αθλήτρια έγινε γνωστή σε εμάς για την κατάκτηση τριών παραολυμπιακών ρεκόρ. Αυτό που τη διαφοροποιεί από τη μάζα και την κατατάσσει στη ομάδα των αναπήρων είναι η άτυχη ή ίσως «τυχερή» ασθένεια που είχε όταν ήταν μόλις δύο χρονών. Λόγω ελλιπούς δομής των οστών αναγκάστηκαν οι γιατροί να της ακρωτηριάσουν τα πόδια από τα γόνατα και κάτω.

Όταν όμως υπάρχει θέληση υπάρχει και τρόπος θα μας αποδείξει η γοητευτική σήμερα 39χρονη ΈΙΜΗ  αφού η ατυχής αυτή περιπέτεια που βίωσε κάθε άλλο της ήταν παρά άτυχη! Η ομορφιά της και η εκκεντρικότητα της ήταν αυτή που εντυπωσίασε τον μετρ της μόδας Αλεξάντερ Μακουίν ο οποίος την ανέβασε στην πασαρέλα. Από εκεί και έπειτα η επιτυχία της ήταν δεδομένη καθώς η δύναμη ψυχής που ενέπνεε την έκαναν να κατακτήσει και τον χώρο του κινηματογράφου με επιτυχημένες συνεργασίες. Στις τελευταίες τις συνεργασίες κέρδισε τις εντυπώσεις καθώς αποτέλεσε τη μούσα της  L' Oréal Paris. Η ίδια θέλοντας να περάσει το κοινωνικό μήνυμα ότι η διαφορετικότητα ενώνει όλους τους ανθρώπους  έτρεξε στις 15 Ιουνίου 2007, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ "Emotions Pictures", τον γύρο του ιστορικού κέντρου της Αθήνας και η  ίδια η πόλη την τίμησε με μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών. 

Η ίδια αναδεικνύει και απολαμβάνει την διαφορετικότητά της καθώς υποστηρίζει πως: «ένα πρόσθετο μέλος δεν αντιπροσωπεύει πια την ανάγκη αναπλήρωσης μιας απώλειας, αλλα δείχνει πως όποιος το φοράει έχει τη δύναμη να φτιάξει ότι θέλει». Σε συνεργασία με ένα Ιατρικό Κέντρο έφτιαξε τα πρώτα τεχνητά μέλη για να διευκολύνει την καθημερινότητά της. Σύμφωνα με δηλώσεις της σήμερα μετράει πάνω από 50 τεχνητά μέλη καθώς αυτά δεν είναι απλά απομίμηση του ανθρωπόμορφου! 

 Έχει κατασκευάσει διάφορα ύψη ποδιών, ανάλογα με τις διαθέσεις της, όπως διακωμωδεί, ακόμα πόδια που φέρουν μορφή όμοια με αυτή των τίγρη καθώς επίσης και πλοκάμια μέδουσας. Οι μειονότητα αυτή δεν υστερεί από το πλήθος! Το αντίθετο θα λέγαμε αφού αυτοί οι άνθρωποι, θα συμφωνούσαμε με την ΈΙΜΗ, μπορούν να γίνουν αρχιτέκτονες του εαυτού τους και να σχεδιάζουν και να επιλέγουν οι ίδιοι αυτό που οι άλλοι δεν μπορούν. 

Δείτε κάποιες ομιλίες της στους παρακάτω συνδέσμους:

http://www.ted.com/talks/aimee_mullins_prosthetic_aesthetics?language=el

http://www.ted.com/talks/aimee_mullins_the_opportunity_of_adversity?language=el

http://www.ted.com/talks/aimee_mullins_on_running?language=el#t-188043

Angela Irick: η Angela Irick είναι σήμερα μία νέα όμορφη και πετυχημένη γυναίκα. Σε νεαρή ηλικία της συνέβη ένα σοβαρό ατύχημα και καθηλώθηκε σε ηλεκτρονικό αμαξίδιο. Η επιθυμία της για ζωή όμως δεν την άφησε να ερμηνεύσει αυτό το γεγονός σαν ατυχία και συνέχισε δυναμικά το υπόλοιπο της ζωής της.

Καθώς απολάμβανε την καθημερινότητά της παρατήρησε μία δυσκολία που αντιμετώπιζε, δεν έβρισκε εύκολα ρούχα που να την βολεύουν όπως για παράδειγμα τα περισσότερα παντελόνια της αγοράς είχαν τσέπες στο πίσω μέρος και ήταν άβολη η μόνιμη θέση του αμαξιδίου. Έτσι αποφάσισε να συνομιλήσει με άλλες κοπέλες οι οποίες είχαν τα ίδια κινητικά προβλήματα και διαπίστωσε πως το πρόβλημα αυτό δεν το αντιμετώπιζε μόνο η ίδια. Θέλοντας λοιπόν να διευκολύνει την καθημερινότητά της φορώντας εύχρηστα και συνάμα μοντέρνα ρούχα που να ταιριάζουν στην προσωπικότητά πήρε την σημαντική απόφαση να δημιουργήσει την επιχείρηση “Heels with Wheels” η οποία θα πρόσφερε ευτυχία στις γυναίκες με αναπηρία και όχι μόνο. «Σκέφτηκα λοιπόν να αρχίσω μια σειρά ρούχων που να απευθύνεται σε γυναίκες με αναπηρίες, αλλά και αυτό μου φαινόταν πολύ περιοριστικό. Δεν ήθελα να διαχωρίσω τους ανθρώπους σε ανάπηρους και μη ανάπηρους. Η μόδα αφορά την έμπνευση και την συνύπαρξη. Δεν θέλω απλώς το “Heels with Wheels” να αφορά γυναίκες με αναπηρία, θέλω να είναι τόσο στυλάτα τα ρούχα μας που ακόμα και γυναίκες χωρίς αναπηρία να θέλουν να τα αγοράσουν!» δήλωσε η Άντζελα ξεδιπλώνοντας το μεγαλείο της ψυχής και της δύναμης.

 Σκοπός της είναι να κάνει όλες τις γυναίκες που βιώνουν μία δύσκολη εμπειρία να αναγνωρίζουν τις ικανότητές τους και να αναδείξουν τη θηλυκότητά τους. Ο κόσμος πρέπει να μάθει ότι η ζωή συνεχίζεται και μετά την απόκτηση μιας αναπηρίας και ίσως αποτελέσει και το νόημα γι’ αυτήν. Η ίδια εξομολογείται πως πριν το ατύχημα η αγορά των ρούχων της ήταν πολύ έως αρκετά  αδιάφορη αφού ήταν από τα κορίτσια που τους διάλεγαν οι φίλες τους τα ρούχα επέλεγαν το νούμερο και τα φορούσαν! Μετά όμως από το ατύχημα τα ρούχα και η μόδα αποτέλεσαν και για την ίδια όπως και για πολλές γυναίκες τον επίγειο παράδεισο!

 Sophie Morgan: Μία νεαρή αγγλίδα καλλιτέχνης με παραπληγία έπειτα από τροχαίο ατύχημα που είχε το 2003.Η ίδια πήρε υποτροφία για να σπουδάσει στο τμήμα Καλών Τεχνών του πανεπιστημίου Goldsmiths στο Λονδίνο. Από τότε έχει κάνει πολλές προσωπικές εκθέσεις των έργων της σε όλη τη Μ. Βρετανία. Με αγάπη στην παρουσίαση τηλεοπτικών εκπομπών – συμμετείχε στις σειρές του BBC «Beyond Boundaries» (αποστολή ενός μήνα στη Nicaragua το 2004) και «Britain’s Missing Top Model» (ένα reality show το 2008 που εστίαζε στην είσοδο των γυναικών με αναπηρία στη βιομηχανία της μόδας). Πρόσφατα της απονεμήθηκε το βραβείο «Young Disabled Person of the Year», ενώ ένα από τα φιλόδοξα σχέδιά της είναι η είσοδος του Mannequal στην αγορά, κάτι που ήδη ξεκίνησε με την τοποθέτηση του Mannequal στη βιτρίνα του καταστήματος Debenhams τον περασμένο Ιούλιο.

Τι είναι όμως το Mannequal που αγάπησε και διέδωσε η Sophie? Είναι ένα αναπηρικό κάθισμα για το «mannequin», δηλαδή ένα αναπηρικό κάθισμα για την κούκλα της βιτρίνας. Παρά το γεγονός πως πρόκειται στην ουσία για ένα κάθισμα, «ο συμβολικός του χαρακτήρας δεν περνάει απαρατήρητος», όπως δηλώνει η Morgan. Το «Mannequal» σχεδιάστηκε για να γεφυρώσει το κενό που υπάρχει μεταξύ των καταναλωτών με αναπηρία και του κόσμου της μόδας αφού η ίδια είχε αρχίσει να ενοχλείτε μετά το ατύχημά της από την απουσία της αναπηρίας από την αγορά της μόδας και το σύγχρονο lifestyle. Το Mannequal είναι προφανές πως προτείνει μια στάση αποδοχής και ισότητας μεταξύ των καταναλωτών, ενώ ενδυναμώνει την εικόνα του καταστήματος υποδηλώνοντας την ποιοτική εξυπηρέτηση του πελάτη, είτε αυτός έχει αναπηρία είτε όχι.

 Δείτε σχετικά βίντο της Sophie Morgan στους παρακάτω συνδέσμους:

https://www.youtube.com/watch?v=vYryq-7wiUg

https://www.youtube.com/watch?v=IR-KdnF8fYU

Κλείνοντας λοιπόν την αφιέρωση σε αυτά τα ΙΔΙΑΊΤΕΡΑ άτομα μόνο θαυμασμό θα πρέπει να νοιώθουμε στο άκουσμά τους καθώς αυτοί είναι που εκτιμάνε τη ζωή περισσότερο από τον καθένα και της συμπεριφέρονται όπως πραγματικά της αξίζει.

Continue Reading...