Αγαπητή μου Ελένη,
Μεγαλώνοντας μη ξεχάσεις τίποτα από τους «σταθμούς» που πέρασες για να γίνεις αυτό που είσαι *σήμερα. Ο άνθρωπος ξεχνάει, μ’ αυτή την πρόφαση ξεκίνησα να σου γράφω!
Αρχικά μη ξεχάσεις ποτέ ότι γεννήθηκες από δύο γονείς οι οποίοι μπορεί να θυσίασαν σημαντικά πράγματα για να σε μεγαλώσουν. Π.χ. τη νιότη τους.
Μη ξεχάσεις επίσης το φαγητό που σου έφερνε ο αδερφός σου όταν «κατάπινες» το επαναστατικό πνεύμα και ήθελες να περάσει «το δικό σου» στο σπίτι αφήνοντας το σημείωμα ΑΠΕΡΓΩ!
Μη ξεχάσεις ποτέ πώς το να σε πάρει ο πατέρας σου μαζί του στην οικοδομή δεν είναι ντροπή αλλά θάρρος. Παρεμπιπτόντως μη αφήσεις το αίσθημα ντροπής που ένιωσες όταν οι φίλοι σου έπαιζαν δίπλα, να φύγει. Είναι το πείσμα σου να ανατρέπεις τους κανόνες και η δύναμη της προσαρμοστικότητάς σου.
Να θυμάσαι εκείνες τις φορές που σου έλεγε η μαμά σου: «έλα στο μαγαζί να βοηθήσεις, έχουμε πολύ δουλειά!» Ξυπνούσες με δυσκολία αλλά το υπεροπτικό αίσθημα του «πάω να γίνω μαγαζάτορας» σου έδινε ώθηση ρε παιδί μου! Πας στο μαγαζί και με το χαμόγελο του ήρθα να σας κατακτήσω λες: «ΗΡΘΑ!»
Απάντηση: Μπράβο Ελένη! Κάτω στην τουαλέτα είναι η σκούπα και το ξεσκονόπανο, μπορείς να ξεκινήσεις!
Αυτό Ελένη, μην το ξεχάσεις ποτέ! Τίποτα δε σου ανήκει αν δεν παλέψεις να το κατακτήσεις και ποτέ μα ποτέ κανένα σπίτι δε ξεκίνησε να χτίζεται από τα κεραμίδια! Step by Step!
Μήπως έχεις ξεχάσει και όλους αυτούς που δεν πίστευαν σε εσένα; Κακώς! Για θυμήσου τους, σ’ αυτούς χρωστάς την πίστη που έχεις στον εαυτό σου σήμερα. Αυτό που σε κάνει να ξυπνάς ορεξάτη και να λες πάμε να ζωγραφίσουμε στα μάτια κάποιου την έκπληξη!
Μη ξεχνάς πως έχεις φίλους! Φίλους λουλούδια, που αν δεν τα ποτίσεις μαραίνονται! Να δίνεις χρόνο, χώρο και έμπνευση στους αγαπημένους σου, μα πραγματικά σ’ αυτούς που το αξίζουν. Στους άλλους απλά προσπάθησε να εμπνεύσεις τα πιο ευχάριστα συναισθήματα και άσε τους να χαθούν στον χρόνο!
Στη δουλειά σου, στη δουλειά σου Ελένη να δίνεσαι όπως στον έρωτα! Να ρισκάρεις, να κατακτάς, να αποτυγχάνεις και να επιτυγχάνεις διπλά. Να μην αφήσεις ποτέ την δίψα που κουβαλάς σήμερα να ξεχαστεί, όπως μπορείς να διακρίνεις εκτιμάται και επιβραβεύεται!
Εντάξει, υπήρξαν κι αυτοί που θέλησαν το κακό σου, ίσως έχετε διαφορετική οπτική και άλλα βιώματα. Απλά συνέχισε να απαντάς στη μεγαλύτερη κακία με την μεγαλύτερη καλοσύνη, δε σου βγαίνει αλλιώς. Μη στεναχωριέσαι γι’ αυτούς η ζωή είναι επιλογές!
Ελένη, θυμάσαι αυτούς τους δύο ανθρώπους που δεν είναι παππούδες σου αλλά είναι αυτοί που θα επισκεφτείς πρώτους στο νησί; Αυτή είναι η διέξοδός σου, να βρίσκεις τέτοια παραθυράκια αισιοδοξίας και να παίρνεις όσες ανάσες χρειάζεσαι από εκεί, στο δρόμο για την Ιθάκη σου θα συναντήσεις πολλά!
Μη ξεχνάς να προσφέρεις, όχι μόνο αυτά που σου περισσεύουν και τα μετ'εμποδίων κατεκτημένα υλικά και συναισθήματα να τα προσφέρεις απλόχερα! Δε ξέρω αν είσαι καμία φαντασμένη αλλά σίγουρα εμπιστεύεσαι την τύχη και είσαι σίγουρη πως θα στο ανταποδώσει την ώρα και με τον τρόπο που πρέπει.
Το χαμόγελο, αυτό που το πας! Το χαμόγελο να το έχεις φυλαχτό σου, προσωπείο σου, το αντίβαρο στη ζυγαριά της ζωής σου. Όσα κιλά και να βάζεις από την άλλη, πάντα θα γέρνει στο «βαρύ» σου χαμόγελο!
Τώρα για το έτερον σου ήμισυ,
μπορεί να υπάρχει, μπορεί να μην υπάρχει, μπορεί να μην το έχεις βρει, μπορεί να το βρεις στο μέλλον πάντως δε δέχομαι για εσένα να «βολευτείς» σε κάτι σίγουρο μα και σε κάτι που να μη σου είναι αρκετό.
Ζήσε όπως νιώθεις Ελένη,
Σε όποιο σημείο του χρόνου ή του κόσμου βρίσκεσαι τώρα, Σ’ αγαπώ!
*Σήμερα: η εκάστοτε στιγμή ανάγνωσης.
